تا ترا بود با تو در ذاتست * كعبه با طاعتت خراباتست ور ز ذات تو بود تو دور است * بتكده با تو بيت معمور است ص 56 ح ، 134 هرچه جز باطن باطل تست * باطن تو حقيقت دل تست ص 28 ح ، 127 در كشتن بنده گر هواى دل تست * با بنده بگو هرآنچه باى دل تست مقصود من از جهان رضاى دل تست * تا بنده همان كند كه راى دل تست ص 10 ح ، ص 112 ز هركسى كه تو عيب و هنر بخواهى جست * بهانه ساز و به گفتارش اندر آر نخست سفال را به تبانجه همى به بانگ آرند * ز بانگ او بشناسند شكسته را ز درست ص 42 ح ، 135 چون فزونى تن ز من بكداخت * موج محنت مرا به خشك انداخت ص 47 خاكى به كنار خاك پيوست * عرشى به طناب عرش زد دست ص 53 ح ، 141 هست هريك ز هست حضرت هست * علم بىنيازى اندر دست ص 71